Od 1 sierpnia 2015 r. można ustanowić obrońcę w postępowaniu w sprawie o wykroczenie już na etapie postępowania wyjaśniającego

Od 1 sierpnia 2015 r. można ustanowić obrońcę w postępowaniu w sprawie o wykroczenie już na etapie postępowania wyjaśniającego, nie zaś jak uprzednio dopiero na etapie postępowania przed sądem.

Nowelizacja, o której tu mowa stanowiła reakcję Sejmu na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 czerwca 2014 r., w którym to Trybunał orzekł o niezgodności art. 4 kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia z Konstytucją (http://otk.trybunal.gov.pl/orzec…/…/sprawa_lista_plikow.asp…).

Trybunału uzasadniając swoje orzeczenie słusznie podkreślił, że podejrzany, także w postępowaniu w sprawach o wykroczenia, powinien mieć zapewnioną możliwość ubiegania się o prawo wglądu do materiałów zebranych w toku czynności wyjaśniających i stanowiących podstawę kierowanych wobec niego zarzutów. Brak jakiejkolwiek wiedzy o informacjach, które posiada organ procesowy, a także brak możliwości ustanowienia obrońcy na tym etapie postępowania oznaczał bowiem brak możliwości podjęcia skutecznej obrony.

Niedopuszczalność użycia wariografu w trakcie czynności przesłuchania

Postanowienie z dnia 29 stycznia 2015 r. Sądu Najwyższego (I KZP 25/14)

Teza

Niedopuszczalne jest użycie wariografu w trakcie czynności przesłuchania. Użyte przez ustawodawcę w art. 171 § 5 ust. 2 KPK wyrażenie „w związku z przesłuchaniem” rozumieć należy w ten sposób, że omawiany zakaz dotyczy nie tylko samej czynności procesowej przesłuchania, ale również czynności pozostających w bezpośredniej relacji z przesłuchaniem.

Przepis art. 199a KPK dotyczy postępowania karnego w fazie, w której toczy się ono przeciwko konkretnej osobie, a więc po przedstawieniu zarzutów, ze stadium postępowania sądowego włącznie. Przepis ten stanowić może podstawę przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, który stosuje środki techniczne mające na celu kontrolę nieświadomych reakcji organizmu badanej osoby, a więc w czasie badania stosuje wariograf (poligraf). Warunki formalne przeprowadzenia takiego dowodu to: zgoda osoby badanej, brak bezpośredniego związku badania z czynnością przesłuchania badanej osoby (zakaz z art. 171 § 5 ust. 2 KPK) i pouczenie badanej osoby o tym, że złożone wobec biegłego oświadczenia mogą stanowić dowód (wyłączenie stosowania art. 199 wobec oskarżonego).